En dan is het ineens zover….

Zaterdag 25 Augustus:
Voor de start:
Ja, dan is de dag aangebroken waar het allemaal om is begonnen, de dag van de beklimming en om onze sportieve tegenprestatie in te lossen.
Om 6 uur op, een goed ontbijtje (licht maar koolhydraatrijk) en de laatste voorbereidingen getroffen, banden nog even bijgepompt, bidons gevuld en reepjes in de zakken. Om 7:10 vertrekken we vanaf de camping om te verzamelen op de rotonde aan de voet van de Alp in het plaatsje Bourg d’Oisans. Het is een fleurig gezicht met al die Oranje shirts. De laatste begroetingen vinden plaats en de spanning staat op de gezichten te lezen, nu gaat het echt beginnen!
video start

Voorbereidingen voor de start

Klaar voor de start

Voor de start nog 1 minuut stilte om nog even stil te staan voor wie en voor wat we deze uitdaging aangaan. En dan is het zover, het startschot valt en de 76 steppers, stappers en fietsers gaan op weg naar bocht 21, de allereerste bocht naar de top van de Alpe dHuez.

Op weg naar de top:
Het is wat drukkend warm, maar droog en het eerste gedeelte ligt lekker in de schaduw van de bossen. De eerste bochten hebben we overleefd, maar wat zijn die eerste kilometers zwaar. De bochten liggen hier nog redelijk ver uit elkaar, maar de weg gaat steil omhoog!

Op weg omhoog


Eenzaam omhoog


Toch maar even rustig aan doen om de boel niet te laten ontploffen en ook maar te genieten van deze toch zeer mooie beklimming. In de bochten af en toe wat drinken en een energiereep en het uitzicht naar beneden bewonderen. Dan zie je pas echt hoe snel we aan het klimmen zijn. Halverwege liggen de bochten al wat dichter bij elkaar en zie je het lint van klimmers naar boven kronkelen. Elke bocht heeft een nummer en een naam van een Tour de France renner die de etappe naar boven heeft gewonnen. In de meeste bochten staan ook supporters iedereen aan te moedigen en op te peppen om vooral door te gaan.

Bocht 7:
Vanaf bocht 7 zie je de Finish boven liggen. Van de ene kant geeft me dat extra energie, van de andere kant zie je ook wat er nog staat aan te komen.

Eindpunt in zicht

Vooruit dan maar weer, nog even een slokje en weer op pad. Nu ligt het landschap open en schijnt de zon lekker op mijn snuit. Toch maar even de bandana op om mijn hoofd te beschermen.

De laatste bochten:
Nog 4 bochten te gaan. Dit gedeelte lijkt vlak, maar gaat toch steiler dan ik dacht. Bijna 2 uur onderweg nu, nog even doortrappen.

Wat een uitzicht

De eerste steppers zullen nu wel boven zijn. Oeps de telefoon gaat: ” Met Jeroen van RTV9, ben je klaar om zometeen live verslag te doen van de beklimming”. De techniek staat voor niets, denk ik dan maar. Nadat de muziek is afgelopen, hebben we een leuk interview hoe het erbij staat en vertel ik hoe zwaar dit eerste gedeelte is geweest. “Over een uurtje bellen we je weer, is dat goed?” toch leuk die aandacht vanuit het IJsselsteinse om ons avontuur mee te beleven. Nog een paar zware stukken te gaan tot aan de Finish. Bocht 1, ik ben er bijna, alleen nog het laatste stuk naar het dorpspleintje. Mijn benen zijn al zo verzuurd, dat de kramp niet ver meer weg is. Nog even doorzetten!

Finish:
De eerste chalets zijn in zicht en ik hoor de muziek in de verte! Nog een paar trappen. Het laatste stukje gaat lekker naar beneden dus we kunnen rollend naar beneden naar en door de Finish, we hebben het volbracht!

Op weg naar de finish

En gefinished !

Opgewacht door Yvette en José en nog vele anderen, neem ik de felicitaties en mijn alu folie tegen het afkoelen in ontvangst. Afgezien van de verzuurde benen, ben ik nog opvallend fris. Even lekker wat drinken en op zoek naar Hein, die al lekker door de sportmasseur onder handen wordt genomen, die vastberaden een 2e keer omhoog wil steppen. Zo’n massage lijkt me ook niet onverstandig en laat me ook op de tafel ploffen.

Massage


Het valt de masseurs niet mee om de krampen uit mijn kuit de masseren en drie kwartier later is hun aanbeveling om het voor de rest van de middag maar even rustig aan te doen. Het is niet anders, die 2e keer zit er voor mij dus niet in. Dan Hein maar aanmoedigen.

Hein gaat voor 2:
Na een kopje koffie op het terras de laatsten nog even aanmoedigen en onthalen op hun binnenkomst. Het 3e telefonische interview gaat mis door een slechte verbinding (Hein had interview 2 op zich genomen terwijl ik “lekker” op de massagetafel onder handen werd genomen). Met zijn 4en (Jan Ebbens wilde ook graag mee) met de auto naar beneden. Interview 3 met Sander van RTV9 tijdens de afdaling met een laatste update over de andere 3 IJsselsteinse steppers die ondertussen ook binnen zijn gekomen. In bocht 11 komen we Hein al tegemoet, die dus alweer halverwege is, wat een doorzetter! Gekeerd onder aan de berg en weer naar boven om in verschillende bochten hem toe te juichen en aan te moedigen. Er zijn niet heel veel mensen meer onderweg, 3 steppers (Linda, die als eerste stepper boven was en die nu nog voor een 2e keer omhoog stept), Nico Faay (initiatiefnemer van dit evenement en na eerst met zijn gezin naar boven gelopen te zijn, ook nog per step naar boven wilde) en onze Hein. Naast de steppers zijn er nog verschillende triathleten en stappers onderweg.

samen op de finish

In bocht 3 het afsluitende interview voor de radio, super dat zij deze dag op deze manier hebben willen verslaan! Hein is met de laatste meters bezig en bereikt uitgeput en vol emoties voor de 2e keer de finish. Hij heeft het hem toch maar mooi geflikt!!!

Tijd voor een feestje:
Nu de meesten boven zijn, is het tijd voor een feestje. Op het dorpsplein houden de d-jays en de 2 meegereisde zangeressen de sfeer er goed in. Er wordt gedronken, gedanst en er zijn wat hapjes. Het zonnetje schijnt en de sfeer is goed en gemoedelijk. Iedereen heeft het weer gehaald en dat zijn de onderlinge felicitaties waard. video feest
Bovendien is het een mooi moment om elkaar nog wat beter te leren kennen en elkaars verhalen te horen.

bekendmaking off tussenstand

Ook is dit het moment voor de laatste officiele plichtplegingen: Het bedanken van de vrijwilligers en de organisatie die dit alles heeft mogelijk gemaakt, het in het zonnetje zetten van enkele speciale deelnemers en de kinderen die deze tocht hebben volbracht, en het bekendmaken van de officiele tussenstand: €174.127. Met dit bedrag is er door Steppen Tegen Kanker nu meer dan 1 miljoen Euro binnengehaald, waardoor er werkelijk een verschil gemaakt kan worden voor onderzoek naar hersentumoren! We staan nog even stil bij hen die we vandaag in herinnering mee omhoog namen.

herdenkingsmonumentje op de top

Mede dankzij jullie steun kunnen er binnenkort weer 2 onderzoeken worden opgestart, welke binnenkort zullen worden toegewezen. Een bijzondere prestatie is weer verricht!! Ook mede namens de Stichting Steppen Tegen Kanker, heel erg bedankt voor jullie bijdrage hierin.

Met hartelijke groet,
Robert

2 Reacties op “En dan is het ineens zover….

  1. Hoi Robert
    Super prestatie. Als Ad6-er weten wij wat voor een moed jij hebt om al steppend omhoog te gaan. Respect.

  2. Robert,

    Je heb een mooie site en jullie hebben een topprestatie geleverd!
    Ons team is ook trots op jullie en we hopen dat we met elkaar de schouders eronder kunnen zetten,omdit volgend jaar weer te kunnen doen.

    Groeten Wim en zijn team

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *